10 november 2011

Telkens verschijnen er berichten in de pers over mensen die een grote hoeveelheid verwaarloosde dieren in huis of op andere locaties verzameld hebben. Gisteren werd er door Animal Cops een inval gedaan bij een vrouw die een loods van een boer in Elkenrade huurt. In de loods trof men 31 paarden die al maanden in het donker in hun eigen ontlasting stonden. In de pers verschenen overal berichten met eenzelfde strekking:
"De pony's waren eigendom van een 45-jarige vrouw uit Hoensbroek. Zij deed na een gesprek met de politie vrijwillig afstand van de dieren"
Eind goed al goed, denkt ieder die naar Hart van Nederland, Het Journaal en/of RTL nieuws keek. De politie zei dat er goede tehuizen voor de dieren zouden worden gezocht en deed zelfs een oproep aan belangstellenden om zich te melden.

De paardenhel in Elkenrade

De zaak was aanhangig gemaakt bij Limburgse Animal Cops. Het adres was reeds bekend bij de LID, omdat er al eerder meldingen waren gedaan, maar De Dierenbescherming vond het niet nodig om actie te ondernemen en sluisde de melding door naar de AID.
De LID is nooit bij deze paarden geweest. Wel is de melding in 2008 bij de LID binnengekomen en doorgeleid naar de AID. De AID is toen ook ter plaatse geweest, aldus de Dierenbescherming Limburg op Facebook.
Het is aannemelijk dat er veel meer meldingen zijn gedaan. Iemand op Paardenforum Bokt schrijft:
En zoals al gezegd: er is vaak genoeg aan de bel getrokken bij de DB. Ik ken verschillende mensen die gebeld hebben.
In het dorp zeiden verschillende mensen gisteren dat meerdere dorpsbewoners contact hadden gezocht met de dierenbescherming.

De autoriteiten verkozen geen gebruik te maken van opvangplekken en adoptanten die zich spontaan hadden gemeld. De getraumatiseerde paarden werden allemaal in een grote trailer gepropt, hengsten en merries stonden door elkaar. Op de truck stond met grote letters "Beef Transport". En in tegenstelling tot wat in de pers beweerd wordt, heeft de eigenares geen afstand gedaan van de paarden.

De paarden zijn naar een opslaghouder gebracht, waarvan geen adresgegevens bekend zijn. De praktijk leert dat als de overheid deze weg verkiest, deze dieren soms geslacht of doorverhandeld worden en dat van de slachtprijs boetes en gemaakte kosten betaald worden door de dierenbeul.  Het is toch vreselijk dat dieren die zo'n hel hebben meegemaakt belanden in kroketten en frikandellen? En dat terwijl er welwillende adoptanten waren! Ik duim en hoop dat deze kwestie alsnog een goede afloop zal krijgen.


ANIMAL HOARDING

De eigenares is duidelijk iemand die lijdt aan het animal-hoardingsyndroom. Mensen die kampen met dit ziektebeeld hebben een drang om zoveel mogelijk dieren te verzamelen. Ze voorzien daarmee in een eigen (ziekelijke) behoefte en negeren de zorg die hun verzamelde dierenzieltjes nodig hebben. Het ziektebeeld is te vergelijken met excessieve verzamelwoede, met dat verschil dat "hoarders" spullen verzamelen en "animal hoarders" zich richten op dieren. Zo zijn er mensen die ratten verzamelen, kattenverzamelaars, knaagdierverzamelaars en paardenverzamelaars, zoals in Elkenrade. Vaak doen deze mensen zich voor als handelaar, asielhouder of fokker.

Hoarding vertoont overeenkomsten met verslavingsgedrag, met dat verschil dat de dieren dienen als "drug". De hoarder van Elkenrade had meerdere locaties net zoals veel andere hoarders. Over de andere locaties heeft de politie niet veel losgelaten, wel is duidelijk dat daar dode huisdieren lagen. Het is niet bekend om hoeveel dieren het gaat.

De eigenares wordt in de pers afgeschilderd als een zwakbegaafde. Ze runde niet alleen een paardenverzameling, waarbij opgemerkt moet worden dat vele merries drachtig zijn, maar daarnaast heeft ze een trimsalon, maakt ze uitgebreide websites en doet mee aan hondenshows. Animal hoarders houden zich vaak van den domme als ze gepakt worden. Vaak acteren ze dat problemen buiten hun schuld zijn ontstaan en weigeren ze afstand te doen van de dieren. De vrouw uit Elkenrade stond een dag voor de inval nog te onderhandelen over de aankoop van een hengst!
Vaak denken mensen dat het extreme dierenliefhebbers betreft, maar dat is niet waar. Iemand die van dieren houdt, laat geen dieren kreperen in hun eigen vuil zonder eten en drinken!
De dieren zijn uiteindelijk altijd de dupe en bij een inbeslagname wacht hen een onzeker lot.

Kwalijk is dat het ziektebeeld in Nederland niet erkend is, waardoor ingrijpen soms niet per direct mogelijk is. Hoarders zijn ook moeilijk te ontdekken, ze houden hun deuren liever gesloten. Ook in Elkenrade stond het grootste deel van de paarden te verpieteren in een loods.
Mensen die aan dit ziektebeeld lijden stoppen niet met verzamelen wanneer hun dieren afgepakt worden. Een junk is ook niet clean als drugs afpakt worden. Uit onderzoek blijkt dat het aantal recidiverende animal-hoarders op 100% ligt.
Dat blijkt ook uit de historie van de vrouw uit Elkenrade. Ze heeft in het verleden een hondenfokkerij gehad en ook excessief gefokt met konijnen.

Mijn hoop is dat de Animal Cops ter preventie van herhalingsgedrag, deskundige begeleiders zullen inschakelen en dat deze dwangmatige dierenverzamelaar een houdverbod op dieren krijgt en stelselmatig gecontroleerd zal worden. Mijn hoop is ook dat de politiek een protocol gaat ontwikkelen om dit soort zaken vanuit deskundigheid aan te pakken. Vooralsnog reageren politici niet op mijn verzoeken. En dat terwijl er vrijwel wekelijks een hoardinggeval opduikt in de pers. Waarschijnlijk is dat slechts een topje van de ijsberg!

Mensen die één of meer van deze paarden willen adopteren, kunnen zich wenden tot het DR-Loket van het ministerie. Voor updates kunt u ook kijken op mijn blog.

Monique Hendriks - Auteur van het boek "De horror van animal hoarding"